Bir Satır Şiir Kaldı

Sayı 92- Sanat ve Eğitim (Ekim 2026)

              Bir Satır Şiir Kaldı

Güz günaha ortak olup yine elma uzatır
Yapraklar yerde şiire benzerler, satır satır

Gözlerime tek tek yansır asmandaki yıldızlar
Saçlarımı yazma gibi örter gök,  mavi çadır

Ağacın çıplak çaresiz dallarına düşer çiy
(Çiy gibi senin avucuna düşmeyi düşler sadır)

Ben geldim! Güzün hüznü mü yakıyor yüreğimi?
Elmanın mı damağımda kaldı günahkâr tadı?..  

Sessizlik… Sana uzatan kalbimi avucuna
Gökten uzanıp önümde diz çöken mehtap aldı…

Yapraklar, uçtu. Yıldızlar, kaydı. Parçalandı çiy…
Mavi çadır gök altında bir satır şiir kaldı

 

 Nedir Duygumun Adı

Tek cihanın mı siması sarı renge boyandı?..
Tek ağaçlar mı hüzünden tutuşmuş gibi yandı?..

Gözlerine bakan güz mü? Ben geldim pencerene!
Sensiz olan kıtaların, barınakların yadı.

Yağmur olup yağdım, aktım yüzünden tane tane.
Saçlarını ben uçurdum, sanma sonbahar badı!

Yaprak olup yollarına yattım, kondum ensene…
Hissettin mi nefesimi geçerken adım adım?

Salkım salkım üzüm gibi hüzün sunan her sene
Sonbahar?  Güz?  Hazan? Nedir benim duygumun adı?..

Çulpan Zarif Çetin

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir