Kıymayın Çocuxlara

Sayı 92- Sanat ve Eğitim (Ekim 2026)

KIYMAYIN ÇOCUXLARA

Ğənə gösküni gərə-gərə
     Dünyada at oynadiyer,
           Ağzından ataş püsküriyer,
                                           əl çekmiyer
         çocuxların yaxasından ölüm.
İraġ,
     Suriya,
          Ukrayna…
Sıra sora neralarda,
                      kimlarda?
Atılan güllələrin səsi,
   uğuldiyan raketlərin vıyıltısi,
      patliyan bombaların patıltısi
         boğiyer çocuxların səsini,
              əbədi susduriyer.
Küçük-küçük tabutlarda
      uzanmiş çocuxlar,
        gözlərində ġorxi donmiş.
Anaların gözlərində ġurumiş yaş,
      yetim ġalan çocuxların
          baxışlarındaki təlaş
Bir şeydən veriyer xəbər-
         GƏLƏCAX öliyer,
          Yox oliyer İNSANLUX!
Bir cəlladın  bir anlux,
  dünyaya hökm etmax,
      ölkələrdən,
                insanlardan
      hesab sormax,
            ġisas almax
                  inadından,
                      havasından
Dünyaya hökm ediyer ġaranlux..
Dünya parçalaniyer,
      yenidan bölüniyer
kimlarınsa ţoymax bilmiyan,
                                 tükənmiyan
                  hırsından, iştahından.
Ey insanlar,
  bu davayı ţurdurun,
           belə hökmdarların
             ġarşısında dik durun!
Müharbələrə son verin!
Çətin olsa da həyat
  gənə də gözəldür!
         Ġıymayın  çocuxlara!!
       30.03.2022.

 

IRZ QORUYUCULARI 

Bığı burma,
    ağzı açıq qeybətçilər,
Onun, bunun namusuna
                          gözətçilər
Qışqırırlar bar-bar bağır,
Gözləri nəmli,
        ürəyi qəmli,
                içində sızı,
                  bir gənc qızı
Alaraq çənəsinə
    edirlər tənbeh:
“Pis yolların yolçusu,
       Qızğın köpək yavrusu,
Gör nə imiş bu məlun,
     meyxanalar küncündə
      mahnı oxur
             ayaq açıq,
                   baş açıq,
Pis yola düşmüş,
           ağlı çelişmiş!”
Hər kes ötər qızğın-qızğın,
     Hər ağızda bir avaz,
               əllərdə daş
                      atan-atana.
Söyüşlər,
         tüpürcəklər…
Bir allahın bəndəsi də
           dönüb sormaz:
Neçin, nədən,
 bu qız niyə belə yaşar?
Omu arzu etdi bunu,
Omu çaşdı öz yolunu?
Yoxsa bir bığıburma,
    baxanda igidə bənzər,
       içində qurt bəsləyən əntər
                                  bir pəzəvəng
Saldı onu bu yola?
O gözəlmi günahkardır,
    düşürülmüş bu yola?
Heç sordunmu sən özünə,
     Haradaydım mən o zaman?
  Əl uzadıb o dar gündə
         Kömək etdimmi o qıza?
            Etsəydin əgər,
  düşməzdi ki, o əyri yola.
Onda sən də olardın
              Gözəl insan…

Sabircan Celil

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir