Bir Satır Şiir Kaldı
Güz günaha ortak olup yine elma uzatır
Yapraklar yerde şiire benzerler, satır satır
Gözlerime tek tek yansır asmandaki yıldızlar
Saçlarımı yazma gibi örter gök, mavi çadır
Ağacın çıplak çaresiz dallarına düşer çiy
(Çiy gibi senin avucuna düşmeyi düşler sadır)
Ben geldim! Güzün hüznü mü yakıyor yüreğimi?
Elmanın mı damağımda kaldı günahkâr tadı?..
Sessizlik… Sana uzatan kalbimi avucuna
Gökten uzanıp önümde diz çöken mehtap aldı…
Yapraklar, uçtu. Yıldızlar, kaydı. Parçalandı çiy…
Mavi çadır gök altında bir satır şiir kaldı
Nedir Duygumun Adı
Tek cihanın mı siması sarı renge boyandı?..
Tek ağaçlar mı hüzünden tutuşmuş gibi yandı?..
Gözlerine bakan güz mü? Ben geldim pencerene!
Sensiz olan kıtaların, barınakların yadı.
Yağmur olup yağdım, aktım yüzünden tane tane.
Saçlarını ben uçurdum, sanma sonbahar badı!
Yaprak olup yollarına yattım, kondum ensene…
Hissettin mi nefesimi geçerken adım adım?
Salkım salkım üzüm gibi hüzün sunan her sene
Sonbahar? Güz? Hazan? Nedir benim duygumun adı?..
Çulpan Zarif Çetin

