Eylülde yol alınca ayaklarınız

 kapıdan içeri süzülüyor çocukluğum

 yeniden büyüyorum

 

yaz tatili yalnızlığındayken bahçe

zilin çalmasıyla yarım kalan

oyunlarınızı sürdürüyorum.

 

üşümesin diye umutlarınız

beyaz kalsın diye kış ortasında

sıcak günlerden gün ışığı derliyorum.

 

çıkıverince birden yoksulluk

defterinizdeki sayfaların arasında

çoğalmasın diye satırlarda

sayfalarımın yokuşunda duruyorum

 

her sonbahar başlangıcında

boyası dökülmüş tahta başında

sizi kaybedip sizi arıyorum

 

sizi buluyorum

Tebeşir tozları arasında…