Buraya kar yağıyor lapa lapa,

Uzun uzun yağıyor günlerdir..

Ama sen yine de,

Şapkanı, kabanını almadan gel ilk trenle…

Gözlerim gecenin üşümekliğindedir;

Kulaklarım kurt ulumasında…

Kalbim bir kuş yalnızlığında,

Ama sen yine de,

En sevdalı yanınla bin trenin vagonuna…

Başını pencereye yasla önce,

Sonra gözle geçtiğin rayları,

Uzaktaki dağları izle uzun uzun..

Bir ağaca takılsın gözlerin,

Bozkır ortasındaki bir ağaca…

Anları, saatleri, günleri tüket,

Mesafeleri kaldır aradan,

Ve en safi duygularla in trenden,

Tükenmemiş sevdanla gel yanıma..

Gara ayak bastığında

Bir tek ben olayım aklında,

Sonra göz göze gelelim,

Birbirimize koşalım,

Yılların özlemi erisin,

Ve bir çocuk sevecenliğiyle

Kucaklayayım seni,

O tarih kokan garda…

İstasyon şefi düdüğünü çalsın gene

Trenin lokomotifi homurdanarak kalksın,

Vagonlar düşsün lokomotifin peşine

Bütün kompartımanlar sarılsınlar birbirine;

Ben de sarılayım sana

Hiç bırakmayacakmış gibi…

Başını omzuma yasla,

Bir ömürü beraber devirelim yar!!!

Sen varsan yanımda; bana her gün bahar…

Buraya kar yağıyor lapa lapa,

Ama sen yine de;

Kendini,

Ve kendindeki beni

Alarak gel ilk trenle..

Yokluğun;

Milyon kere isyandır yar…

Burada dağlara değil,

Yüreğime düşer karlar!!!!

22 Kasım 2008

***

BENİ BIRAKMA

Yüreğime uzaklardan bir sızı saldın,

Bırakma kimselere sevgilim beni.

Beyhude bedenimi dünyaya bağlayandın,

Bırakma kimselere sevgilim beni.

Düşüyorken gönlüme hüzün ve gam,

Eriyorken ümidim avuçlarında gram gram,

Ellerim semada, dilimdeki tek duam,

Bırakma kimselere sevgilim beni.

Uzattım bak ellerimi. Ne olursun tut!

Dilim tutulmuş: Dut yemiş bülbülüm dut,

Sendedir dermanım, sendedir umut,

Bırakma kimselere sevgilim beni.

***

SON VEDA

Ayrılıyorum gül yüzlü yardan,

Böyle yazmış kaderimizi yaradan,

Bir dost gibi yanağından,

Öpüp gidiyorum… Hoşçakal.

Özleyeceğim elbette masum bakışını,

Hayatıma anlam katışını,

Sızlayan yarama gözlerimin yaşını,

Döküp gidiyorum… Hoşçakal.

Ömer”inde yarası yüreğinde saklı,

Bedeni gidiyor, kalıyor aklı,

Sağanaklar misali ağlamaklı,

Boynumu büküp gidiyorum… Hoşçakal.

24.12.2007

***

KANAATKÂR

Dizlerinde uzanmaya bir yer istemiyorum,

Huzurunda tek ayak üstünde

duracak kadar

Yer versen yeter.

5 vakit tebessüm

etmesen de olur,

40 yılda bir gülsen yeter.

Hasretim içimde büyüyor azar azar,

Özlüyorum seni her daim yar,

Sensiz geçse de aylar, yıllar,

Sen; kıyamete beş kala gelsen yeter!!!!

14 Şubat-2009

****

Ömer KUCAK

Afyonkarahisar Sülün Kasabasında doğdu. İlköğrenimini  Sülün İlköğretim Okulunda tamamladıktan sonra eğitimine Afyon Fatih Lisesi  Orta Okul Kısmında devam etti. Buradaki eğitiminden sonra Fatih Lisesi”nde lise eğitimini tamamladı. 2000 yılında Kafkas Üniversitesi, Fen-edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümünü kazandı. 2004 yılında “Milli Mücadele Döneminde Ali İhsan Sabis Paşa’nın Afyon ve Civarındaki Faaliyetleri” adlı lisans teziyle lisans eğitimini tamamladı. 2004 yılında Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tarih Anabilim Dalı, Yeni ve Yakın Çağ Bilim Dalında Yüksek Lisans (Master) eğitimine başladı. 2007 yılında buradaki eğitimini 17. Yüzyıl Osmanlı-İran münasebetlerini ihtiva eden “Tarihçe-i  Feth-i Revan veBağdad” konulu Yüksek Lisans (Master) teziyle tamamlayarak “Tarih Uzmanı” unvanını aldı. Yabancı dil olarak İngilizce ve bilim dili olarak da Osmanlıca bilmektedir. Yayına hazır çalışmalarından bazıları şunlardır:

1- Milli Mücadele Döneminde Ali İhsan Sabis Paşa”nın Afyon Ve Civarındaki Faaliyetleri

2- Osmanlı-İran Münasebetlerine dair bir fetihname: Tarihçe-i  Feth-i Revan Ve Bağdad

3- Antik Çağlardan Günümüze Sülün

4- Nuh Kasabası Tarihçesi

5- Halep Türkmen Aşiret

6- Karabağ”dan Anadolu”ya Göç Edenler

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

Yönetici Giriş Paneli

Scroll to top