ONA YANARIM

Erişilmezi ister, gönül bu ya!

Hayalin düşer yakamozlarla suya,

O ipek saçlarına bir dal papatya,

Takmadan ölürsem ona yanarım.

Methiyeler düzsem güzelliğine,

Türküler söylesem kaşına, kirpiğine,

Fidan boyuna, yeşil gözlerine,

Bakmadan ölürsem ona yanarım.

Gece çöker, yine içerim yanar,

Dilim her daim seni anar,

Pamuk yumağı ellerine kınalar,

Yakmadan ölürsem ona yanarım.

Ellerim dokununca ellerine,

İçerimde fırtınalar kopuyor yine,

Karahisar kalesinden yârin kalbine,

Akmadan ölürsem ona yanarım.

Ömer KUCAK