Gazi Mustafa Kemal’e…

Olur, mu ki?  Bilmem..

Sığar mı ki kâğıtlara acaba?

Anlatabilir miyim dilimin döndüğü kadar?

Denizleri ırmaklarla akıtsalar..

Adını Mustafa,  Mustafa da yapsalar!

Kemalini hafızalarına sığdıramazlar..

Bir türkü tutturduk seninle ulusça, Selanik boylarında başlayan..

Çanakkale’de, Sakarya’da şahlanan..

Çığıra çığıra vardık..

Anadolu’ya dayandık..

Yırttın karanlığın bağrını..

Aydınlansın diye ulusun..

Aydınlandı ulusun..

ve Aydındı ulusun..

Şimdi  medet umar olmuşuz !!

Şeyhten , üfürükçüden , dervişten..

Daha kara olmuşuz en karanlık geceden..

Seni yok saydıkça yok olacaklar,  ufalacaklar alçaklar…

Kara zihinleriyle beraber karardıkça kararacaklar..

Kara geceler sensizken  karardı.. karardı..  karardı..

Her tarafta karanlık bir de sensizlik vardı!

Yine karanlık gecedeyiz.. Işığına en yakın yerdeyiz..

Belki azız.. daha da azalacağız.. senin az olduğun zamanlar gibi..

Sonunda biz kazanacağız.. Senin kazandığın gibi..

Tane tane milyonlara birikmekteyiz…

Hepimiz birer Mustafa Kemaliz….