Eğitişim Dergisi. Sayı: 19. Mayıs 2008

İstanbul’a…

ÖZLEM

Gün çok uzundu bir tanem,

Uykuya vurdum kendimi,

Olur ya, düşlerime konuk olursun belki.

Merak etme bir tanem, iyiyim ben

Sadece özlem dolu başım dellenmede.

Gün hüzün doluydu bir tanem,

Yosun koktu sokak bir an,

Gözlerim kapalı,

Kimseciklere belli etmeden

Çektim içime bizim oraları.

Alaca düşler ahenk içinde,

Sen vardın,

Zaten beni yalnız sen anlarsın.

Yoruldum bilir misin seni özlemekten,

Yoruldum beklemekten.

Hayallerim de olmasa,

Uykularımda seni sevmesem,

Var ya, inan bitmişim ben.

Özlem çok zormuş bir tanem

Büyük yorgunlukmuş.

Ağır gelir bana bu hasret, anlatamam

Anlatsam anlayabilen yok,

Bilirsin beni sadece sen anlarsın bir tanem.

Deniz, yosun kokusu ve sen

Düşümde bile güzel, gerçek kadar sevecen.