Aramak

Hayat…

Makamını bilmeden söylediğim

Ama ezberimden atamadığım bir şarkıydı.

Geceleri ansızın uyanmak,

Rüyalarda ağlamak,

Bazen sokulmaktı sevdiğinin koynuna,

Sığınmaktı anne kucağına,,,

Aslında hayat sadece bir güneş ışığıydı.

Yaşamak...

Kendinden utanmaktı,

Sevilmemeye bir isyan

Ya da

Damlayamayan bir gözyaşıydı yaşamak.

Kaybolmaktı,

Yerini bilmemek,

Kendini de yurdun gibi unutmak,

Bir vatan arayışıydı yaşamak

Soluk aldığın her an;

“neresi bura”

Diye düşünmekti belki.

Belki de bir yıldız kaymasıydı;

Umut verici ama sadece bir anlık.

Bir aşktı yaşamak.

Aşk...

Gözlerimizdeki kıvılcımın tutuşmasıydı

Sevdiğini vatan diye bilmekti.

Kendini unutup, bilmediğin hayatlar arasında

Sevginin ve sevdiğinin elinden tutup ilerlemekti,

Belki aşk, usulca Allah’a sığınmaktı,

Binlerce kez af dilemiş bir tövbekarın yakarışıydı aşk.

Aşk kendi vatanında kaybolmaktı,

Kendi rüzgârına yabancı kalmaktı,