Eğitişim Dergisi. Sayı: 14. Şubat 2007

YORUMSUZ

Ben düştüm bir sonsuz aşka

Cayır cayır yanıyorum

Benim aşkım bir bambaşka

Başka yoktur sanıyorum

Aşkım güzel sana sana

Aşk oduna yana yana

Bir gün kavuşurum ona

Çevresinde dönüyorum

Döne döne aşka karşı

Aşkta döndü bana karşı

Unuttum  ekmeği aşı

Açlığı da yeniyorum

Kurudum tahtaya döndüm

Çıktım üzerinde yundum

Tahtadan tahtaya kondum

Tahtaları deniyorum

Tahtalar düzensiz bence

Öpüşmüyor birleşince

Kimi kalın kimi ince

Kalınları yonuyorum

Beni aşka denek yaptım

Aşkıma bir konak yaptım

Birde taştan binek yaptım

Üzerine konuyorum

Tahtalara yattım boşa

Tahtalardan indim taşa

Millet düştü bir telaşa

Ben de beni sınıyorum

Sırtımı bir taşa verdim

Yüzümü toprağa serdim

Üzerine bağdaş kurdum

Ekmeğimi banıyorum.

Yer ne güzel yermiş dedim

Yer beni, ben yeri yedim

Ne yer yendi ne ben yendim

Toprağıma siniyorum

Toprağıma sine sine

Güller diktim sinesine

Yağmur olup sinesine

Yağıp yağıp diniyorum

Toprak benim güzel yurdum

Yeyip içip doyuyordum

İstemeden elden yardım

Alanı da kınıyorum

Eller yardım etmez boşa

Zarar gelir dağa taşa

Aklımızı  alıp  başa

Yapalım bu günü yorum

Akıl gerek çağdaş başa

Çağda koşup çağlar aşa

Can vererek dağa taşa

Çağlara da yeni yorum

Yeni yorum eski yorum

Çağ yeni  ben eskiyorum

Hey gidi gençlik diyorum

Gençliğimi anıyorum

Gençlere verirsek değer

Gençlik güneş gibi doğar

Bu yurdu ışığa boğar

Gençliğimi tanıyorum

Gençlik askerde savaşta

Gençlik sevgide barışta

Gençlik gönlümdeki köşkte

Ben  yaşlandım iniyorum

Düşündüm dünden bugüne

Aklım ermedi  yarına

Yarınları sizden yana

Yapın gençler bunu yorum

Bugün yarının peşine

Düşün düşüne düşüne

Gelince bir iş başına

Başta yapın sonu yorum

Bugün giderken işime

Dünler çıkıyor karşıma

Yarınlar çöktü başıma

Yapıyorlar  dini yorum

Düşünceler düğüm düğüm

Yaşlı kuru bir kütüğüm

Yandıkça  yanıp tütüyüm

Küllendikçe sönüyorum

Sönsem yazık ocak  tütmez

Bir kütükle bu kış bitmez

Sağım solum hiç fark etmez

Ocağımda donuyorum

Kütüğümü yaktım durdum

Tütünüme baktım durdum

Bir yanık türkü tutturdum

Dertlerimi yanıyorum

CANSEVER’im  gelin aşka

Çıkın gönüldeki köşke

Yurt sevgisi bir bambaşka

Gençliğime  sunuyorum

CANSEVER